Ontstaan

Nadat wij ons te vroeg geboren zoontje Eli na 12 onzekere dagen op de NICU los hebben moeten laten, ben ik begonnen mijn gevoelens en emoties te uiten door het schrijven van gedichten. Waar ik in eerste instantie mijn gedichten voor mezelf hield, heb ik ze gaande weg geleerd te delen. Ik heb hierdoor mogen ervaren hoe ik dierbaren kan meenemen in mijn gevoel en gemis. Zo is langzaam het idee voor Dichterbij dEliefste ontstaan.

Ik hoop hiermee andere ouders een stukje troost en ondersteuning te kunnen bieden tijdens hun zoektocht naar balans tussen het eindeloze gemis en de oneindige liefde.

Het Gezicht Achter

Mijn naam is Dina van Balen, ik ben 34 jaar en hele trotse moeder van Eli, ons zoontje voorbij de sterretjes en de maan. Ik werk als docent bewegingsonderwijs op verschillende basisscholen in de Achterhoek.

In mei 2018 werd ik moeder van ons mooie kleine jongetje. Eli werd geboren na een zwangerschap van 28.3 weken en werd gelijk opgenomen op de neonatale intensive care unit. Veel te vroeg en veel te klein kwam hij ter wereld, maar groot bleek de liefde! Eli leek het na een moeizame start goed te doen en ondanks de hectische dagen, genoten wij met volle teugen van hem. Helaas werd hij na 5 dagen ontzettend ziek. Een nare bacterie zorgde ervoor dat zijn lichaampje steeds zieker werd. Eli vocht als een klein leeuwtje, maar hij heeft de strijd niet kunnen winnen. 12 dagen na zijn geboorte is Eli heel rustig in onze armen weggegleden. Een onvoorstelbaar moeilijke tijd volgde.

Na het overlijden van Eli ben ik begonnen met het schrijven van gedichtjes. Op deze manier zet ik mijn gedachten op een rijtje en sta ik even stil bij mijn gevoel. Het helpt mij om te dealen met aan de ene kant de waanzinnige trots en aan de andere kant het verscheurende verdriet. Eli leerde mij dat een mens veerkrachtiger is dan zij zelf denkt. Maar Eli leerde mij bovenal onvoorwaardelijke liefde en maakt mij mama. Mijn grote trots voor altijd!